تکواندو ورزشی است رزمی که قدمت آن به 1400 سال پیش می رسد. نقطه ی پیدایش و تکامل این ورزش در کشور کره بوده و به تدریج در بین سایر ملل توسعه و گسترش یافته است. ویژگی این ورزش (صرفنظر از جنبه های مسابقاتی، روانی و ...) در بکارگیری کلیه عضلات و مفاصل بدن، از لحظه شروع نرمش تا اجرای دشوار ترین تکنیک های زمینی و پرشی است.
بعد دیگر این ورزش در مسابقات جلوه گر می شود. در میدانی که هر فرد با شخصیتی خاص مبارزه می کند و عملکرد هر کسی در میدان مبارزه نمایانگر شخصیت ذاتی خویش است. بنابر این تکواندو کارانی که در مسابقات تکواندو موفق خواهند شد که اصول اولیه تکنیک ها (قدرت، سرعت، تعادل، ریتم و زمان صحیح اجرای تکنیک ها) را به درستی فرا گرفته باشند.
برای این گروه، یعنی کسانیکه تکنیک های تکواندو را به درستی آموخته اند و به مرحله حساس مبارزه آن هم از نوع مسابقاتی آن رسیده اند، موارد ذیل توصیه می شود که مطمئناً در صورت رعایت این توصیه ها میزان موفقیت آنها در هر مسابقه ای تا حد زیادی افزایش خواهد یافت؛ مضافاً به اینکه یک مبارز ابتدا باید پله تسلط بر رقص پاها و جابجائی ها را بپیماید و سپس پله تسلط بر اجرای ضربات پا در حال حرکت و جابجائی را به درستی و موفقیت طی کرده و آنگاه وارد مقوله مبارزه شود:
1. یک مبارز تکواندو بایستی قوانین مسابقه را دقیقاً بداند، بسیاری از مبارزین که از نقطه نظر تکنیکی بسیار بالا بوده اند ولی از قوانین مسابقاتی (به علت عدم اطلاع کافی) متابعت نکرده اند مسابقه را باخته اند. دانستن قوانین و رعایت کامل آنه نشانگر نظم و انضباط فکری و تمرکز و شخصیت فرد مبارز می باشد.
2. قبل از هر مسابقه دقایقی را صرف تمرکز و پاک کردن ذهن خود از مطالب متفرقه و متمرکز شدن روی هدف های مسابقه ای که در پیش دارید نمائید.
3. عامل ترس، واکنش های طبیعی انسان در مقابل ناشناخته هایش است و در هر انسانی وجود دارد؛ در شرایطی که دو مبارز از یکدیگر شناخت کافی و یا قبلی ندارند کوشش خواهند کرد که همدیگر را ارزیابی نمایند، (حریف را بترسانند). اگر شما هم ترسیده اید به هیچ وجه ترس خود را آشکار نسازید و قیافه ای آرام به خود بگیرید، بیاد داشته باشید اگر حریفتان هم ترسیده باشد سعی خواهد کرد آن را از شما پنهان سازد.
4. تمرکز خوب و اعتماد به نفس یک مبارز در نتیجه انجام تمرینات علمی و عملی منظم، شرایط خوب بدنی و فکر سالم است. اگر شما آمادگی لازم را چه از نظر روحی و چه از لحاظ جسمی برای مسابقه داشته باشید امکان کمی وجود دارد که در مسابقه پیروز نشوید.
5. هرگز در مورد درجه کمربند حریفتان فکر نکینید. درجه و رنگ کمربند فقط نشانگر کوشش هر روز در تمرینات تکواندو و مسابقات وی است؛ درجه کمربند هرگز متضمن قدرت توانایی و شهامت رزمی نبوده و نخواهد بود. در واقع برتری صرف درجه رزمی در مسابقات کاملاً بی معنی است. بنابر این شما بایستی با شامه ای بسیار قوی تمام سعی خود را در طول مسابقات بکار ببندید.
6. همیشه در وضعیت (گارد) سبک ولی مؤثر و قوی مستقر شوید. یک دست بایستی همیشه از صورت و دست دیگر از پرده دیافراگم و پایین تنه محافظت نماید. پاها باید به اندازه شانه ها از یکدیگر فاصله داشته باشند.
7. فاصله شما و حریفانتان نباید زیاد یا کم باشد بلکه باید به حدی باشد که در هر شرایطی ضربه های خود را به وی برسانید و یا از وی دور شوید.
8. قبل از شروع مسابقه حتماً نرمش های کششی و گرم کردن (warm-up) ساده را انجام دهید. بعد از هر مسابقه هم نرمش های کششی و سرد کردن (cool-down) بدن را که از اهمیت بیشتر برخوردار است حتماً انجام دهید.
9. همواره باید شگرد های اختصاصی خود را توسعه دهید و روی یک یا چند تکنیک خاص مهارت پیدا کنید به طوریکه هر وقت و در هر شرایط بتوانید از آن بهره بگیرید. اگر حتی در اجرای یک تکنیک ساده و مؤثر اعتماد به نفس پیدا کنید، خیلی بهتر از تکنیک های متعددی است که دیگران نصفه نیمه انجام می دهند و شما به حد کافی در آنها تمرین ندارید.
10. برای کسب تبحر و تخصص در هر تکنیک فقط باید با جدیت تمرین کنید تا در بلند مدت شگرد خاص کسب گردد.
11. هدف را به دقت نشانه بگیرید و دقیقاً هدف زنی کنید، ولی هرگز به نقطه ای که قرار است ضربه بزنید، خیره نشوید و یا کاری نکنید تا حریف از قصد شما آگاه شود و آمادگی لازم را برای دفاع و یا ضد حمله پیدا نماید.
12. در شروع هر مسابقه شما باید با اجرای تکنیک های فنی و یا ترفند های مختلف، برتری ذهنی و تکنیکی خود را به اثبات برسانید.
13. به هیچ وجه به غیر از راهنمایی های کوچ خود به اطرافیان توجه نکنید و تمام حواستان را متوجه حریفتان کنید.
14. همیشه ابتکار عمل را در دست بگیرید و امتیاز اول را کسب نمائید (زودتر از حریف امتیاز بگیرید).
15. اگر در گرفتن ابتکار عمل از حریف موفق نشوید روی گارد دفاعی محکم و استوار خود را حفظ کنید. همیشه آماده باشید تا از روزنه های حمله های حریف (که رفته – رفته توسعه هم خواهند یافت) بیشترین و بهترین استفاده را ببرید.
16. اگر از لحاظ امتیاز از حریف عقب افتادید، باید سعی کنید تا ابتکار عمل را دوباره بدست بگیرید. توجه داشته باشید که با این عمل چیزی را از دست نخواهید داد زیرا به هر حال از حریف عقب هستید و باید جبران کنید.
17. همیشه سعی کنید در آخرین دقایق و لحظه های مبارزه (مخصوصاً وقتی که هر دو خسته هستید) یک بار دیگر کسب امتیاز کنید. در چنین موقعیت هایی همواره مبارزی پیروز شده که موقعیت سنج خوبی باشد. ممکن است در همان لحظات آخر امتیازی را کسب کنید که جبرانش برای حریف بسیار مشکل باشد پس هرگز نا امید و تسلیم نشوید.
18. چگونگی استقرار (نشست های) حریف را چک کنید و نقاط ضعف او را بیابید. برای خود نشستی برگزینید که بتوانید از آن نشست تمام ضد حمله ها را بر علیه حریفتان تدارک ببینید.
19. هیچوقت بطور بسته و محدود مبارزه نکنید همیشه حریف را زیر نظر داشته باشید تا در مقابل حمله و یا هر حرکت وی بتوانید عکس العمل شایسته را نشان دهید.
20. هر از چند گاه نشست خود را برای گمراه کردن و فریب دادن حریف تغییر دهید (با این عمل ضمن اینکه تعادل خود را حفظ می کنید، به عضلات خود نیز استراحت می دهید) و تمرکز فکری و برنامه ریزی حریف را بر هم می زنید و دوباره به همان نشستی که از روی آن بایستی ضد حمله ها را تدارک ببینید مستقر شوید.
21. همیشه بیاد داشته باشید که بی برنامه و بیهوده حرکت نکنید زیرا هر یک از نشست ها، عضلات مختلفی را بکار می اندازند و در نتیجه عضلات بی جهت خسته خواهند شد. سعی کنید با تغییر نشست (البته نه بطور مداوم) به عضلات خود حتماً استراحت لازم را بدهید.
22. هر تکنیک را تا به آخر اجرا کنید، هیچ وقت تکنیکی را نیمه کاره اجرا یا رها نکنید. حتی اگر از نظر کلاس تکنیکی از حریفتان پایین تر هستید، تکنیک را به حداکثر قدرت و سرعت اجرا کنید. بیاد داشته باشید که داوران همواره روحیه مبارزه ای شما را در نظر خواهند گرفت و این برای حریف شما بسیار دشوار خواهد بود که با حریفی چون شما که هرگز تسلیم نمی شوید مبارزه نماید.
23. صدای «کیهاب» شما بایستی قوی و کوتاه باشد. یک کیهاب قوی و خوب نشانگر روحیه قوی مبارزه گر بوده و در مواقع خستگی شدید به تنفس مبارز هم کمک شایانی خواهد نمود.
24. اگر احساس خستگی می کنید باید صبور باشید. به خاطر داشته باشید که حریفتان هم طبیعتاً بایستی خسته باشد. باید همیشه سعی کنید انرژی خود را حفظ کنید. بدین منظور از حرکات بیهوده و غیر ضروری جداً پرهیز کنید. اول فکر کنید و سپس حمله یا ضد حمله مؤثر را انجام دهید این به شما کمک خواهد کرد از حریفتان بیشتر دوام بیاورید. ذخیره و حفظ انرژی برای یک مبارز بسیار مهم است خصوصاً در یک دوره مسابقاتی که بایستی در چند مرحله 3 راندی برگزار شود. بنابراین باید به اهمیت حفظ انرژی برای یک مبارزه دقیقاً پی برده باشید.
25. حتی المقدور از تکرار مداوم یک تکنیک پرهیز کنید . شگرد خود را با تکنیک های دیگر ادغام کنید و سپس در فرصت مناسب آن را بکار ببرید. باید به خاطر داشته باشید که امکان موفقیت یک تکنیک آن هم بصورت تکراری نه تنها بسیار ضعیف بلکه در اکثر موارد کاملاً بی اثر است زیرا دیر یا زود حریف نسبت به تکنیک شما شناخت و آگاهی پیدا خواهد نمود ولی اگر تکنیک ها متفاوت و مختلف باشند. اولاً باعث شگفتی حریف شده و ثانیاً در روحیه اش تأثیر مستقیم می گذارد.
26. همیشه گوش به فرمان داور مسابقه و کوچ خود باشید؛ اگر زمان «گالیو» داور را در حین اجرای تکنیک شنیدید بهتر است تا تکنیک را تا آخر اجرا نکنید. با این کار ضمن جلوگیری از اخطار بی مورد، شهامت، انعطاف، مردانگی و اطاعت از قوانین خود را به همگان نشان می دهید و این لازمه کار هر تکواندو کار با شخصیت و با کلاس است.
27. در مواقع حمله حریف سعی نکنید با عقب نشینی های پی در پی از مسابقه و مبارزه طفره بروید. بهتر است با تغییر جهت مناسب موقعیت را محاسبه کنید و به ضد حمله بپردازید و بهترین نتیجه را برای خود کسب کنید.
28. ضمن اینکه کلیه حرکات حریف را به دقت زیر نظر دارید تکنیک هایی را که قبلاً (از نظر پیوستگی) یاد گرفته اید در ذهنتان مرور کنید و با شناسایی و نقاط ضعف حریف حداکثر استفاده را بکنید.
29. در پایان ، چه مسابقه را برده باشید و چه باخته باشید بایستی به حریفتان و کوچ وی تبریک بگویید. از داوران و رئیس محوطه مسابقه (منشی) تشکر کنید و از محوطه مسابقه خارج شوید. همیشه باید احترام مسئولین برگزاری مسابقات را داشته باشید که اعتراض به رای صادره داوران و یا نتیجه اعلام شده از وظایف شما نیست و شما به هیچ وجه حق اعتراض لفظی به هیچ یک از مسئولین، داوران و ... را ندارید. با این رفتار شایسته و قابل احترام خود به همگان ثابت می کنید که شما دارای ظرفیت و شخصیت هستید و برد و باخت های ظاهری و زود گذر در روحیه شما تأثیری نمی گذارد. همیشه بر این باور باشید که وجود مسابقات فرصتی است برای کسب تجارب بیشتر برای حضوری قدرتمند تر در مسابقات آسیایی، جهانی، المپیک و کسب سکوی افتخار برای سربلندی کشور و ملت عزیزمان. ممنون از نظارات میشم
وقتی جشن می گیریم کیک می خوریم.
وقتی که ناراحت می شویم و می خواهیم خبر بدی را که شنیده ایم به قول معروف راحت هضمش کنیم، بستنی را ترجیح می دهیم...
خوب این چه اشکالی دارد؟
مشکلی که در این جا به وجود می آید این است که به همان سرعتی که مزه این خوراکی ها در دهان شما از بین می رود، اندازه دور کمر تان از بین نخواهد رفت، مخصوصاً اگر آن ها مملو از قند و چربی نیز باشند(مانند کیک شکلاتی).
با این حال تحقیقات علمی نشان می دهد که شما می توانید وضع روحی - روانی خود را با غذاها بهبود ببخشید.
نکات زیر را زمانی که به تجدید قوای ذهنی نیاز دارید، به کار برید:
غمگین هستید؟
غذاهایی را انتخاب نمایید که دارای اسیدهای چرب امگا 3 و ویتامین D زیادی باشند. تحقیقات نشان می دهد که این ها می توانند افسردگی را تخفیف دهند و موجب آرامش فرد شوند.
برای دریافت اسیدهای چرب امگا 3 می توانید تخم بزرک(بذر کتان) و ماهی های چرب مانند قزل آلا را انتخاب نمایید.
از منابع خوب ویتامین D نیز می توان به شیر های غنی شده با این ویتامین و زرده تخم مرغ اشاره کرد.. البته نور خورشید نیز منبع خوبی از این ویتامین است.
استرس دارید؟
در جستجوی غذاهایی باشید که غنی از ویتامین های گروه B باشند، تا تولید سرتونین در مغزتان افزایش یابد و در نتیجه آرامش به سراغ شما آمده و راحت شوید.
برای دریافت ویتامین B12، بشقاب تان را پر از قزل آلا یا میگو کنید و یا این که یک کاسه بزرگ ماست کم چرب میل نمایید..
در سختی هستید؟
یک راست بروید سراغ غذاهایی که غنی از ویتامین C هستند. این ویتامین رادیکال های آزاد را کاهش می دهد و سیستم ایمنی شما را تقویت می کند. در واقع این ویتامین یک آنتی اکسیدان فوق العاده است. زغال اخته، کلم بروکلی، فلفل سبز، کیوی، توت فرنگی و گوجه فرنگی گزینه های خوبی برای این ویتامین می باشند.
عصبانی هستید؟
این حالت خود را با پتاسیم از بین ببرید. پتاسیم، الکترولیتی است که به کاهش فشار خون کمک می کند.
موز، آواکادو، ذرت، سیب زمینی و لوبیا سفید از منابع خوب این ماده معدنی می باشند.
بی خوابی به سرتان زده است؟
برای یک خواب عمیق به سمت غذاهای غنی از منیزیم مانند نخود، عدس، جو دو سر، تخم کدو و اسفناج بروید.
این ماده معدنی به آرامش عضلات، رگ های خونی و لوله گوارش کمک می کند تا سطح ماده شیمیایی آرامبخش یعنی همان سرتونین در شما افزایش یابد. با دقت پیشنهادات غذایی فوق را نگاه کنید و ببینید همه این ها علاوه بر این که نیازهای تغذیه ای شما را به خوبی برآورده می سازند، از افزایش وزن تان نیز جلوگیری می کنند.
چاريوت سوگي: پاشنه پاها کاملاً جفت و چسبيده به هم مي باشدپنجه به اندازه يك مشت باز مي باشد و وزن بدن بطور مساوي روي هردو پا تقسيم مي شود.
آپ سوگي: پا ها به اندازه يک مشت (راه رفتن معمولي) بازبوده وزن بدن 70% روي پاي جلو و 30% روي پاي عقب مي باشد.
آپ کوبي سوگي: پا ها به اندازه دوبرابر طول کف پا از جلو ويا عقب باز و تقسيم وزن بدن در حدود 70% پاي جلو و 30% پاي عقب مي باشد.
ديت کوبي سوگي: پا ها از طرف پاشنه بر هم عمود هستند و تقسيم وزن بدن 75% پاي عقب و 25% پاي جلو مي باشد (اندازه ي طول یک و نیم کف پا باز مي شود).
چوچوم سوگي: پا ها به اندازه دو طول کف پا از طرفين باز و وزن بدن بطور مساوي تقسيم مي شود.
پيون هي سوگي: پا ها به اندازه يک کف پا و پنجه هر پا در يک زاويه 5/22 درجه به طرف بيرون مي باشد و وزن بدن بطور مساوي تقسيم مي شود
بدن: موم پالكوب : آرنج
ساعد :پالموک
پشت ساعد:دونگ پالموک-روی ساعد:میت پالموک-داخلی ساعد:بکت پالموک-خارجی ساعد:آن پالموک.
دست: سون
تیغه دست:سوننال-تیغه داخلی :سوننال دونگ-پاشنه کف دست:باتانگ سون-دست نیزه ای:پیون سون کوت-روی دست:سون دونگ-کف دست:سون باداک پا:پال
زانو:موروپ-ساق:دارای-سینه پا:آپ چوک-پاشنه :تی چوک-زیر پاشنه:دیت چوک-پشت پاشنه:دیت کوم چوک-کف پا:پالباداک-روی پا:پال دونگ-تیغه بیرونی پا:پالنال سر:بک پیشانی:موه ری بینی:اینجوم حلق : کالجبی سینه:کاسم کتف:اوکی بازو:پالم
اصطلاحات در تكواندو
|
تلفظ كره اي |
ترجمه |
تلفظ كره اي |
ترجمه |
|
تکواندو |
هنر پریدن و ضربه زدن با پا و دست |
پارو |
برگشتن به حالت اول |
|
ت |
پريدن، لگدزدن و خرد کردن با پا |
آپ |
جلو |
|
کوان |
دفاع کردن و ضربه زدن با دست |
يوب |
پهلو |
|
دو |
هنر، ورزش |
ديت |
عقب |
|
دوجانگ |
سالن تمرين |
باندا |
موافق |
|
شي آپجانگ |
زمين مسابقه |
بارو |
مخالف |
|
توبوک |
لباس تمرين |
ون |
چپ |
|
سايد |
شلوار |
اورن |
راست |
|
تي |
کمربند |
آن |
از خارج به داخل |
|
کانگ جانيم |
استاد |
پاکات |
از داخل به خارج |
|
کيو ساپ |
ارشد |
دوبون |
دوتا |
|
کيونگ ره |
تعظيم، احترام |
مه ري |
پيشاني |
|
آنجا |
نشستن |
توک |
چانه |
|
ايراسا |
برخاستن |
موک |
گردن |
|
جوجين پيون سان کوت |
نوک انگشتان دستکف دست رو به بالا |
کاسوم |
سينه |
|
کيو روگي |
مبارزه |
نانشيم |
بيضه |
|
پومسه |
فرم |
پوم |
کمر |
|
ت – گوک |
قدرت و عظمت ، جاودانگي |
سان |
دست |
|
شي يو |
استراحت |
پيون سان کوت |
نوک انگشتان دست |
|
شي جاک |
شروع |
كي هاپ |
نعره ترسناك |
|
گسوگ |
ادامه |
سون بادک |
کف دست |
|
گاليو |
جدا شدن |
سوننال |
تيغه خارجي دست |
|
جوچوم سوگي |
حالت نشستن روی زین اسب |
سوننال دونگ |
تيغه داخلي دست |
|
هان يون گاماک |
يک انگشت نيزه اي دست |
باتانگ سون |
پاشنه کف دست |
|
چونبي |
آماده باش |
چاريوت |
خبر دار |
|
کال گاوي سون |
نوک سر پنجه هاي دست |
جوموك |
مشت |
|
آگوم سون |
فاصله بين انگشت شصت و سبابه |
آپ چوک |
سينه پا |
|
بام جوموک |
بند وسط گشت وسط |
ديو چوک |
پاشنه پا |
|
کين جوموک |
وسط انگشتان مشت |
مو روپ |
زانو |
|
پيون جوموک |
دومين مفصل انگشتان دست |
اره |
پايين بدن |
|
دونگ جوموک |
پشت مشت |
مومتونگ |
وسط بدن |
|
آپ جوموک |
جلو مشت |
اولگول |
بالاي بدن |
|
مه جوموک |
نرمي مشت |
سوگی |
هر نوع نشست |
|
پالموک |
قسمت داخلي ساعد دست |
آپ سوگي |
حالت راه رفتن ساده |
|
پاکات پالموک |
قسمت خارجي ساعد دست |
پالكوب |
آرنج |
|
ميت پالموک |
روي ساعد دست |
آپ کوبي |
ايستادن به جلو |
|
دونگ پالموک |
پشت ساعد دست |
كومان |
پايان |
|
موآ سوگي |
دو پا با هم به صورت چسبيده |
کوآ سوگي |
ايستادن ضربدري |
|
اپ جوموک ممتونگ جیروگی |
ضربه پیچشی وخردکننده دست |
بوم سوگي |
به حالت ببر ايستادن |
|
بال نال |
تيغه خارجي پا |
هاکتاري سوگي |
ایستادن درنا |
|
بال دونگ |
بر آمدگي روي پا |
بال |
پا |
|
بال بادک |
کف پا |
کال جبي |
دست دهان ببري |
چیگی:(ضربات پرتابی و شلاقی):با مشت-تیغه های دست- آرنج و زانو اجرا می شود.
عوامل موثر در اجرای آن:
1. سوننال 2. دونگ جوموک 3. مه جوموک 4. پالکوپ 5. موروپ
در مسیر های زیر اجرا می شوند:
جلو:آپ چیگی عقب:دیت چیگی بالا:اولگول چیگی پایین:آره یا نریو چیگی داخل:پاکات یا بکت چیگی خارج:آن چیگی پهلو:یوپ چیگی
بعضی از مهمترین چیگی ها:
هان سوننال آن موک چیگی-هان سوننال اپو موک چیگی-هان سوننال جبی پوم موک چیگی-دون جوموک اولگول توک چیگی-دون جوموک اولگول بکت یوپ چیگی-مه جوموک نریو چیگی-مه جوموک پیو جوک نریو چیگی-پالکوپ مومتونگ دولیو چیگی-پالکوپ اولگول دولیو چیگی-پالکوپ مومتونگ پیو جوک چیگی-دانکیو توک چیگی-هان سوننال بکت موک چیگی-پالکوپ یوپ چیگی-پالکوپ دیت چیگی-باتانگ سون توک چیگی-پالکوپ میونگی چیگی-کون دول چیگی-پالکوپ نریو چیگی.
چیروگی:ضربات وتکنیکهایی که با انگشتان دست نواخته می شوند.و در ۴ حالتند:
1. با تمام انگشتان دست:پیون سون کوت
2. با یک انگشت:هان سون کوت (هان سون کاماک)
3. با دو انگشت:دون سون کوت (.......................)
4. با دو انگشت نشانه و وسط:گاوی سون کوت
تفاوتش با جیروگی در این است که جیروگی ها از کمر پرتاب می شدند و این از سینه.
انواع چیروگی:
1. سوو:موقع اجرای ضربه تیغه داخلی دست رو به بالاست.
2. جه چیو:کف دست رو به بالاست
3. اپو:کف دست رو به پایین است
پیون سون کوت سوو چیروگی-پیون سون کوتجه چیو چیروگی-پیون سون کوت اپو چیروگی
جیروگی:ضربه زدن بامشت که حالت آن را جیروگی و ضربه مشت را جوموک می گویند.
جلوی مشت=آپ جوموک
پشت مشت=دونگ جوموک
مشت چکشی از بالا به پایین=مه جوموک
وسط انگشتان یک مشت=کین جوموک
در اجرای جیروگی ها توجه به نکات زیر ضروری است:
1. تمام جیروگی ها از کمر شروع می شوند
2. در هنگام مشت زدن مشتها به حالت مستقیم بسته شده بازوهاوشانه ها رابحالت شل نگهدارید
3. در تکنیکهای مشت مستقیم در لحظه تماس آرنج خم نمی شود
4. دست مخالف ضربه در حالت اجرا سریع به کمر بر می گردد
مسیر هایی که جیروگی ها در آن اجرا می شوند:
جلو:آپ جیروگی پشت:دیت جیروگی پهلو :یوپ جیروگی
بالا:اولگول جیروگی پایین:آره یا نریو جیروگی
چند جیروگی مهم عبارتند از:
الگول جیروگی - مومتونگ جیروگی-مومتونگ دوبون جیروگی-جوموک نریو جیروگی-چی جیروگی-دولیو جیروگی-دیگوت جیروگی-دو جوموک مومتونگ جه چیو جیروگی-دانگیو جیروگی-آپ جوموک پیو جوک یوپ جیروگی
در تکواندو بدن به سه قسمت تقسیم می شود:
1. بالا(از حلق به بالا):اولگول
2. وسط(از حلق تا کمر):مومتونگ
3. پایین(از کمر به پایین):آرا (آره)
فرم 9 تکواندو
1- ناران هی سوگی - تونگ میلیگ 2- دیت کوبی – سوننال مومتونگ ماکی 3- کودوپ یوپ چاگی - آپ کوبی – سوننال باکات چیگی 4- آپ کوبی – مومتونگ بارو جیروگی 5 - دیت کوبی – سوننال مومتونگ ماکی 6- کودوپ یوپ چاگی – آپ کوبی – سوننال باکات چیگی 7- اپ کبی – مومتونگ بارو جیروگی 8- دیت کوبی – مومتونگ ماگی 9- دیت کوبی – سوننال مومتونگ ماکی 10- اب ک.بی – هان سوننال آره ماکی – کال جیبی 11 - آپچاگی – آپکوبی – هان سوننال آره ماکی – کال جیبی (دوبار ) 12- آپچاگی – آپکوبی – موروپ کوکی 13 - آپ کوبی – آن پالکوب مومتونگ هیچیو ماکی 14- آپچاگی – آپکوبی – موروپ کوکی 15- آپ سوگی – آن پالموک هیچیو ممتونگ ماکی 16- جوچوم سوگی – هان سوننال مومتونگ یوپ ماکی 17- جوچوم سوگی – پیوج.ک جیروگی 18- یوپ چاگی – آپکوبی – پیون سون کوت اره جچیو جیروگی 19- آپ سوگی – آره ماکی 20- باتانگ سونگ نولو ماکی –جوچوم سوگی پالکوب یوپ ماکی 21- جوچوم سوگی –هان سوننال مومتونگ یوپ ماکی 22- جوچوم سوگی – پیوجوک جیروگی 23- یوپ چاگی – آپکوبی – پیون سون کوت آره جچیو جیروگی 24- آپ سوگی – آره ماکی 25- باتانگ سونگ نولو ماکی –جوچوم سوگی – پالکوب یوپ ماکی 26- مو آسوگی – مه جوموک آره پیوجوک چیگی 27- آپ کوبی هان سوننال باکات چیگی – هان سوننال آره ماگی 28- آپکوبی هان سوننال موگ چیگی – هان سوننال آره ماکی 29- آپ کوبی – کال جیبی 30- ناران هی سوگی – تونگ میلیگی
فرم 10 تکواندو
1- ناران هی سوگی – کیبون چومبی 2- آپ کوبی – آن پالموئک – مومتونگ هیچیو ماکی 3- آپکوبی – باتانگ سونگ توک چیگی (تکرار 3 بار ) 4- دیت کوبی – هان سوننال مومتونگ ماکی (تکرار 3 بار ) 5- هاکداری سوگی – کومکانگ ماکی 6- جوچوم سوگی – کوندول چیگی – بعد از چرخش مجددا همین حرکت 7- جوچوم سوگی – سانتول ماکی 8- جوچوم سوگی – ان پالموک مومتونگ هیچیو ماکی 9- ناران هی سوگی – آره هیچیو ماکی 10- جوچوم سوگی – سانتول ماکی 11- هاکداری سوگی – کومکانگ ماکی 12- جوچوم سوگی – کوندول چیگی – بعد از چرخش مجددا همین حرکت 13- هاکداری سوگی – کومکانگ ماکی 14 - جوچوم سوگی – کوندول چیگی – بعد از چرخش مجددا همین حرکت 15- جوچوم سوگی – سانتول ماکی 16- جوچوم سوگی – ان پالموک مومتونگ هیچیو ماکی 17- ناران هی سوگی – آره هیچیو ماکی 18- جوچوم سوگی – سانتول ماکی 19- هاکتاری سوگی – کومکانگ ماکی 20- جوچوم سوگی – کوندول چیگی – بعد از چرخش مجددا همین حرکت
البته احتمال کشیدگی و گرفتگی عضلات ران و کتف نیز وجود دارد، اما عمده مصدومیت هایی که برای ورزشکاران تکواندو کار ایجاد می شود مربوط به مفاصل و استخوان های دست و پا هستند.
کبودی شایع ترین آسیب تکواندو:
رییس کمیته پزشکی فدراسیون تکواندو در این خصوص می گوید: دلایل اصلی صدمات ورزشی عدم آمادگی بدن، گرم نکردن پیش از شروع فعالیت، استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت رشته ورزشی است. در رشته ورزشی تکواندو استفاده کردن از تکنیک های صحیح می تواند به شکل قابل توجهی از ایجاد مصدومیت بکاهد، اما باید به خاطر داشته باشیم که با توجه به اینکه در این ورزش ورزشکار مدام در حال وارد کردن ضربه به حریف است، در صورتیکه یک بار مصدوم شود احتمال آسیب دیدگی های مجدد افزایش می یابد.
دکتر میر ابوطالب می گوید: طبق تحقیق 5 ساله سازمان تربیت بدنی آمریکا، شایع ترین آسیب ها در تکواندو، اکیموز یا کبودی است، به طوریکه 40 درصد از مصدومیت های این رشته را تشکیل می دهد. با مقایسه این رشته ورزشی و دیگر ورزش های رزمی در می یابیم که آسیب هایی مانند شکستگی و ترک خوردگی کمتر در ورزشکاران تکواندو کار دیده می شود. البته 70 درصد آسیب ها گریبان افرادی را می گیرد که تمرینات نا منظم داشته و با بدن گرم و آماده به مصاف حریف نرفته اند.
گرفتگی عضلات ران
وی اضافه کرد علت اصلی گرفتگی عضلات قبل از شروع ورزش نا کافی بودن جریان خون در عضله است. در هنگام استراحت، قطر برای رساندن خون به عضلات بسیار مناسب است اما در زمان ورزش اما در زمان ورزش عضلات به مقدار بیشتری خون پر اکسیژن نیاز دارند.
اگر قطر شریان ها برای رساندن خون به حد کافی نباشد، عضله به علت کمبود اکسیژن، دچار گرفتگی می شود. به همین خاطر است که همیشه تاکید می شود قبل از تمرین یا مبارزه ابتدا بدن خود را به اندازه کافی گرم کرده و سپس با انجام حرکات کششی، عضلات را آماده کنید.
وی اظهار داشت: بعد از انجام مبارزه، اغلب در اثر از دست دادن آب بدن نیز گرفتگی عضلات ایجاد می شود. با فعالیت طولانی در هوای گرم مقدار زیادی مایعات به صورت عرق از بدن دفع می گردد، در این صورت حجم خون کاهش یافته، غلظت آن افزایش می یابد و در نتیجه خون کافی برای رساندن به عضلات وجود ندارد. با نوشیدن آب قبل از فعلیت و در صورت تعریق زیاد هر 15 دقیقه یک بار، می توان از بروز گرفتگی عضلات پیشگیری نمود.
دکتر میر ابوطالب ابراز کرد: اگر قبل از تمرین، بدن به اندازه کافی گرم و آماده نشده باشد، کشش و فشار بیش از حد روی عضلات (به خصوص عضلات بزرگ ران) موجب پارگی رشته های عضله و آسیب دیدگی آنها می شود. کشیدگی عضلات ران، به سادگی با احساس درد و سفتی در محل، قابل تشخیص است. هنگام اجرای ضربات پا مانند آپ چاگی و آپ دولیو چاگی احساس درد در ناحیه آسیب دیده بیشتر خواهد شد|
مهم نیست چه سنی داری هنگام سلام کردن مادرت را در آغوش بگیر. اگر کسی تو را پشت خط گذاشت تا به تلفن دیگری پاسخ دهد تلفن را قطع کن. هیچوقت به کسی که غم سنگینی دارد نگو " می دانم چه حالی داری " چون در واقع نمی داني. یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است. هیچوقت به یک مرد نگو موهایش در حال ریختن است. خودش این را می داند. |
از صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما تنها راه استفاده بهینه از حیات همین است.
در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای درست قضاوت نکن.
وقتی از تو سوالی را پرسیدند که نمی خواستی جوابش را بدهی، لبخند بزن و بگو: "برای چه می خواهید بدانید؟"
هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.
هیچوقت پایان فیلم ها و کتابهای خوب را برای دیگران تعریف نکن.
وقتی احساس خستگی می کنی اما ناچاری که به کارت ادامه بدهی، دست و صورتت را بشوی و یک جفت جوراب و یک پیراهن تمیز بپوش. آن وقت خواهی دید که نیروی دوباره بدست آورده ای.
هرگز پیش از سخنرانی غذای سنگین نخور.
راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نکن.
هیچوقت از بازار کهنه فروشها وسیله برقی نخر.
شغلی را انتخاب کن که روحت را هم به اندازه حساب بانکی ات غنی سازد.
سعی کن از آن افرادی نباشی که می گویند : " آماده، هدف، آتش "
هر وقت فرصت کردی دست فرزندانت را در دست بگیر. به زودی زمانی خواهد رسید که او اجازه این کار را به تو نخواهد داد.
چتری با رنگ روشن بخر. پیدا کردنش در میان چتر های مشکی آسان است و به روزهای غمگین بارانی شادی و نشاط می بخشد.
وقتی کت و شلوار تیره به تن داری شیرینی شکری نخور.
هیچوقت در محل کار درمورد مشکلات خانوادگی ات صحبت نکن.
وقتی در راه مسافرت، هنگام ناهار به شهری می رسی رستورانی را که در میدان شهر است انتخاب کن.
در حمام آواز بخوان.
در روز تولدت درختی بکار.
طوری زندگی کن که هر وقت فرزندانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو بیفتند.
بچه ها را بعد از تنبیه در آغوش بگیر.
فقط آن کتابهایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی.
ساعتت را پنج دقیقه جلوتر تنظیم کن.
هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند.
شیر کم چرب بنوش.
هرگز در هنگام گرسنگی به خرید مواد غذایی نرو. اضافه بر احتیاج خرید خواهی کرد.
فروتن باش، پیش از آنکه تو به دنیا بیایی خیلی از کارها انجام شده بود.
از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.
فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند
این متن توسط یکی از بهترین دوستانم برایم ارسال شده بود تو هم که این را خواندی بهترین دوست من هستی
همه ما برای برقراری ارتباط با دیگران، روشهای منحصر به فردی داریم. بنابراین تعداد بسیار زیادی روش ارتباطی وجود دارد.
اما چگونه میتوانیم كلیدی پیدا كنیم كه روابط خانوادگی، عاطفی و حرفهای ما را تسهیل كند؟ و چگونه میتوانیم راهحلی بیابیم كه برای همه اشخاص راضیكننده باشد و ما را به تفاهم برساند؟
نویسندگان كتاب راهبرد دلفینی كلید این امر را تنها در همكاری و انعطافپذیری میدانند. آنها معتقدند كه به طور كلی، انسانها را همانند موجودات دریایی میتوان به 3 طبقه تقسیم كرد: ماهیهای كپور، كوسهها و دلفینها.
دسته اول: ماهیهای كپور هستند كه همیشه ماهیهای قربانیاند زیرا پیوسته توسط دیگر ماهیها خورده میشوند. در حیات اجتماعی بشر، برخی از انسانها نیز چنین هستند؛ یعنی برخی از انسانها در زندگی خود نقش ماهی كپور را بازی میكنند. آنها كم و بیش و برحسب مورد، قربانی این یا آن چیز، این یا آن مسئله، این یا آن شخص میشوند و حتی ممكن است قربانی روابط غلط و تفكرات منفی خود شوند.
دسته دوم: كوسه ماهیها هستند كه روش (برنده – بازنده) را به كار میگیرند. برای اینكه من برنده شوم تو باید بازنده باشی و این كار باید بدون هیچ تمایز و تفاوتی انجام گیرد. برای كوسهماهی، هر نوع ماهی، دشمن به حساب میآید. هر ماهی یك وعده غذایی بالقوه است. شاید ما نیز این نقش را بازی كرده باشیم یا حداقل در زندگی حرفهای یا شخصی خود با كوسههایی برخورد كرده باشیم.
دنیای سازمانها و دنیایی كه ما در آن كار میكنیم از دیرباز دنیای كوسهها تلقی میشود كه گاه صحبت از كاركنانی میشود كه برای رسیدن به مقامهای بالا یكدیگر را میدرند. در دنیای پررقابت امروز، حتی سازمانها گاهی اوقات به طور موذیانه به سازمانهای دیگر حمله میكنند. به طور خلاصه انسانهایی را میتوان یافت كه كم و بیش در حال رقابت دائمی از نوع برنده- بازنده هستند.
دسته سوم: نوع دیگری از حیوانات دریایی دلفینها هستند. این پستاندار آبزی بزرگ
به طور طبیعی بازیگوش و دارای روحیه همكاری است و در ارتباطات خود شیوه برنده- برنده را برگزیده است.
دلفین در دنیایی از وفور نعمت زندگی میكند. او هیچ كمبودی ندارد و میخواهد كه همه چیز را با همگان تقسیم كند. اگر یك دلفین زخمی شود، 4دلفین دیگر او را همراهی میكنند تا خود را به گروه برساند. داستانهای زیادی نیز وجود دارد كه در آنها دلفینها جان انسانها را نجات دادهاند. پژوهشهای انجام شده در ساندیهگو نشان دادهاست كه دلفینها علاوه بر داشتن روحیه همكاری بسیار باهوش هستند. حتی برخی از پژوهشگران آنها را باهوشترین موجودات روی زمین دانستهاند.
تحقیق زیر روحیه همكاری و روشهای برنده- بازنده و برنده- برنده را به خوبی آشكار میسازد. در ساندیهگو پژوهشگران 95 كوسه و 5 دلفین را به مدت یك هفته در یك استخر بزرگ رها كرده و به مطالعه حالات رفتاری آنها پرداختند. ابتدا كوسهها به یكدیگر حمله كردند و در این تهاجم تعداد زیادی از آنها نابود شدند، سپس به دلفینها حملهور شدند.
دلفینها فقط میخواستند با آنها بازی كنند ولی كوسهها بیوقفه به آنها حمله میكردند. سرانجام دلفینها به آرامی كوسهها را محاصره كرده و هنگامی كه یكی از كوسهها حمله میكرد آنها به ستون فقرات پشت یا دندههایش میكوبیدند و آنها را میشكستند. به این ترتیب كوسهها یكی بعد از دیگری كشته میشدند. پس از یك هفته 95 كوسه مرده و 5 دلفین زنده در حالی كه با هم زندگی میكردند در استخر دیده شدند.
ارتباط هدایت شده در جهت راهحلها، تمایزهای پرباری را برای روشن كردن زندگی حرفهای و شخصی ارائه میدهد. كوسه تمایزی انجام نمیدهد. در دنیای او برای برنده شدندیگران یا باید بمیرند و یا ببازند. ولی دلفینها بسیار انعطافپذیرند زیرا در دنیایی سرشار از تشخیصهای پربار زندگی میكنند.
بیایید یكبار دیگر ماجرای استخر ساندیهگو را مرور كنیم. وقتی یك كوسه با یك دلفین روبهرو میشود چه اتفاقی میافتد؟ كوسه حمله میكند چون روش ارتباطی او برنده- بازنده است ولی دلفین با انعطافپذیری خاص خود فرار میكند و میگوید من در دنیایی سرشار از ثروت و وفور نعمت زندگی میكنم. در دریا برای همه به اندازه كافی غذا هست پس بیا با هم بازی و همكاری كنیم. كوسه دوباره حمله میكند و دلفین فرار میكند. كوسه توانایی درونی لازم را برای خارج شدن از تنگنظری ندارد، بنابراین مجددا حمله میكند.
دلفین كه میبیند دیگر چارهای ندارد میگوید: من آنقدر انعطافپذیری دارم كه در موقع مناسب به یك كوسه تبدیل شوم پس حالا آماده رویارویی باش.اگر به طور تصادفی، كوسه آنقدر هوش داشته باشد كه بفهمد حریف دلفین نمیشود و بخواهد در بازی و همكاری با او شركت كند، دلفین به راحتی او را میبخشد و طوری با او رفتار میكند كه انگار یك دلفین است.
تاكید كتاب راهبرد دلفینی این است كه روحیه انعطافپذیری و همكاری دلفینی میبایستی در همه ادارات، سازمانها، موسسات، مدارس، خانوادهها وحتی زوجها تعمیم یابد زیرا همه ما در سطوح مختلف دلفینهایی بالقوه هستیم و برای پایان دادن به مسائل ناخوشایند از انعطافپذیری لازم برای تبدیل شدن به یك كوسه برخورداریم ولی این كار باعث نمیشودكه دوباره به روحیه دلفینی خود باز نگردیم
مرجع :http://shushtararchaeology.blogfa.com
دسته اول
آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم نیستند
عمده آدمها حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.
دسته دوم
آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم نیستند
مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی واگذاشتهاند. بیشخصیتاند و بیاعتبار. هرگز به چشم نمیآیند. مرده و زندهشان یکی است.
دسته سوم
آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند
آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را میگذارند. کسانی که همواره به خاطر ما میمانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.
دسته چهارم
آنانی که وقتی هستند نیستند ، وقتی که نیستند هستند
شگفتانگیزترین آدمها در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوهاند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک میکنیم. باز میشناسیم. میفهمیم که آنان چه بودند. چه میگفتند و چه میخواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم. هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار میگیریم قفل بر زبانمان میزنند. اختیار از ما سلب میشود. سکوت میکنیم و غرقه در حضور آنان مست میشویم و درست در زمانی که میروند یادمان میآید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.



